Instytut Duszpasterstwa Emigracyjnego

  tygodnik "Niedziela" nr 49/4 XII 2011 r. opr. mg/mg

Solidarni z Kościołem na Wschodzie

KS. INF. IRENEUSZ SKUBIŚ: - Obchodzimy w tym roku XII Dzień Pomocy Kościołowi na Wschodzie. Co zawiera się w nazwie: "Kościół na Wschodzie"?

KS. LESZEK KRYŻA SChr: - Nasz Zespół powstał wtedy, kiedy pojawiły się możliwości pracy na wschodnim terenie, w krajach byłego Związku Radzieckiego. Była to odpowiedź na konkretne znaki czasu. Wtedy nazywaliśmy się Zespołem Pomocy Kościelnej dla katolików w ZSRR.

tygodnik "Niedziela" nr 47/20 XI 2011 r.

Wyrusza w świat za Polakami

KS. INF. IRENEUSZ SKUBIŚ: - Polacy zamieszkują nie tylko polską ziemię, ale są obecni prawie na wszystkich kontynentach. Biskup oddelegowany do spraw polskiej emigracji jest zatem duszpasterzem wszystkich Polaków na świecie. Jak Ksiądz Biskup wyobraża sobie na początku swojej nowej posługi możliwość kontaktu z wielomilionową rzeszą Polaków na świecie?

(pobrano z KAI 15.10.2011 r.)

Pragnę być "ambasadorem środowisk emigracyjnych wewnątrz Episkopatu"

- Funkcję sekretarza generalnego Episkopatu postrzegam jako służbę - mówi w rozmowie z KAI bp Wojciech Polak, który dziś, podczas trwającego w Przemyślu 356. zebrania plenarnego, został wybrany nowym sekretarzem generalnym Konferencji Episkopatu Polski.

Zapewnia jednocześnie, że choć nie będzie już delegatem KEP ds. duszpasterstwa emigracji polskiej  to jednak pragnie być "ambasadorem środowisk emigracyjnych wewnątrz Episkopatu".

Czterdziestolecie sakry Abpa Szczepana Wesołego

(pobrano z RV, 07.02.2009 r.)

Zasłużony duszpasterz Polaków rozproszonych na świecie

Jubileuszowa Msza w kościele polskim św. Stanisława Biskupa i Męczennika w Rzymie upamiętniła 7 lutego wieczorem 40-lecie sakry abp. Szczepana Wesołego. Zasłużony duszpasterz Polaków rozproszonych na świecie wyświęcony został  40 lat temu, 7 lutego 1969 r., w Warszawie, jako biskup  pomocniczy archidiecezji gnieźnieńskiej. Od początku jego misją było duszpasterstwo wśród Polonii.

Rozmowa z Prezesem "Wspólnoty Polskiej" - Longinem Komołowskim

(pobrano z KAI, 19.04.2011 r.)

Kościół, wspólnota, polskość

- Gdyby nie Kościół, w wielu krajach nie udałoby się utrzymać polskości i znajomości języka polskiego - podkreśla w rozmowie z KAI Longin Komołowski, prezes Wspólnoty Polskiej i poseł na Sejm.

Przypomina, że 2 maja, dzień po beatyfikacji Jana Pawła II, odbędzie się w Rzymie Światowe Spotkanie Polonii oraz wykonanie Wielkiej Mszy Beatyfikacyjnej Michała Lorenca. "To hołd Polonii dla Ojca Świętego" - zaznacza Longin Komołowski.

 Jako instytucja Polska Misja Katolicka istnieje już od 175 lat i jest najstarszą polską misją katolicką w świecie. Jakie były początki jej działalności - PMK powstała z inspiracji nie osób duchownych, ale świeckich - przede wszystkim Adama Mickiewicza oraz Bogdana Jańskiego, którzy zgromadzili wokół siebie tzw. braci zjednoczonych. Kilku z nich z czasem usłyszało głos powołania duchownego; w ten sposób powstała Kongregacja Księży Zmartwychwstańców. Pierwszym rektorem kościoła polskiego, tj. kościoła pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Paryżu, i Misji Polskiej we Francji został ks. Aleksander Jełowicki. U początku działalności tej instytucji były takie wybitne postacie, jak wielki kaznodzieja ks. Hieronim Kajsiewicz czy ks. Piotr Semenenko, dziś kandydaci na ołtarze. Co warto podkreślić, na długo przed soborami grupa ludzi świeckich, których nazywamy "arystokracją ducha", pomyślała o człowieku w wymiarze globalnym, integralnym. Założyli nie tylko Misję, ale także Polską Bibliotekę, Szkołę Polską, Zakład św. Kazimierza, prowadzony dzisiaj przez Siostry Szarytki, oraz Stowarzyszenie Opieki nad Pamiątkami i Grobami Polskimi. Te pięć instytucji powstało w ciągu pierwszych dziesięciu lat działalności PMK na ziemi francuskiej i służą one do dziś.

Głos Katolicki: Dwadzieścia pięć lat temu obejmował Ksiądz Infułat rektorską posługą Polską Misję Katolicką we Francji. Czy dla młodego kapłana, dalekiego od polonijnego duszpasterstwa podjęcie tego ogromnego wyzwania było trudną decyzją?

Ks. inf. Stanisław Jeż: Owszem, do tego stopnia, że prosiłem Ks. Abp. Szczepana Wesołego, kiedy mówił mi o tej nominacji, podczas rekolekcji odbywających się w Seminarium Polskim w Paryżu, aby dał znać Księdzu Prymasowi, aby szukać raczej innego kandydata, i że wolałbym kontynuować obecną pracę. Bałem się po raz czwarty zmieniać charakter dotychczasowej posługi duszpasterskiej. Najpierw była praca w Polsce, potem na misji w Kongo Brazzaville, w końcu we Francji w międzynarodowej organizacji "Pomoc Kościołowi w potrzebie". Przez 15 lat nie miałem w ogóle kontaktu ze środowiskiem polskim i wydawało mi się, że taka zmiana wymagała będzie bardzo wiele czasu, by wejść na nowo w to środowisko. A przede wszystkim byłem świadomy, że Misja borykała się z ogromnymi problemami. Mój poprzednik, Ks. prał. Zbigniew Bernacki zmarł nagle, chyba też i ze zgryzoty, bo nie bardzo wiedział jak rozwiązać pewne problemy. Między innymi rozpoczęta była od wielu lat budowa (istniały fundamenty) Domu w Lourdes. Była ona niekorzystna z punktu widzenia położenia czy wrogiego (z procesami włącznie) sąsiedztwa. Nie wiedziałem jak rozwiązać tę trudną sprawę. Stało się jednak tak, jak się stało. W grudniu 1985 r., przed świętem Niepokalanego Poczęcia dostałem od Księdza Prymasa, potwierdzoną przez Konferencję Episkopatu Francji nominację na Rektora Polskiej Misji Katolickiej. Przyjąłem ją jako wolę Bożą i... pojechałem do Lourdes, by powierzyć Matce Bożej przyszłą pracę duszpasterską, by szukać też rozwiązania problemów z tamtejszą budową.

Rozmowa z Ks. Bp Władysławem Blinem, ordynariuszem diecezji witebskiej na Białorusi.

(pobrano z KAI, 29.11.2010)

Trzeba być apostołem!

Dziękuję tym wszystkim, którzy się modlili, szczególnie w Polsce, aby na Wschodzie dokonał się cud nawrócenia. I dokonał się bez przelewu krwi i rewolucji. Jest to prawdziwy cud fatimski - mówi biskup Władysław Blin. W rozmowie z KAI ordynariusz diecezji witebskiej na Białorusi opowiada o swojej posłudze, ciężkich początkach odradzającego się Kościoła w tym kraju, obecnej jego sytuacji i wyzwaniach, a także o swoich marzeniach.

KAI: Co to znaczy być biskupem na Białorusi?
-Bp Władysław Blin: Jednoznaczne pytanie i jednoznaczna odpowiedź: Trzeba być apostołem! Na tych terenach apostołowanie jest nadal dziewicze. Przez 70 lat na Białorusi niszczono widzialną twarz Kościoła, czyli świątynie, równolegle niszczono człowieka, wcześniej rozstrzeliwano kapłanów lub wywieziono ich do gułagów. Ludzie nadal żyją jeszcze duchem komunizmu, który przez 70 lat im wpajano. Trzeba mieć wytrwałość i nalegać w porę i nie w porę, jak mówi św. Paweł, i być zawsze świadkiem Jezusa Chrystusa. To jest najlepszy sposób na ewangelizowanie.

Kościół w Kazachstanie jest zdany na pomoc z zewnątrz - mówi w rozmowie z KAI administrator apostolski Atyrau, biskup Janusz Kaleta. Opowiada w niej o nowych przepisach utrudniających przyznawanie wiz duchownym pochodzącym z zagranicy, o wolności religijnej w państwie o większości muzułmańskiej i o specyfice Kościoła katolickiego w tym środkowoazjatyckim kraju. (Wywiad pobrano z KAI)

Z delegatem Konferencji Episkopatu Polski ds. duszpasterstwa emigracji,  ks. Bp Wojciechem Polakiem rozmawia Alicja Karlic.

Więcej…